Debbie-profile

Er gebeuren niet alleen maar positieve dingen in het ondernemerschap

Zoals ik eerder met StorytellingMatters deed, maakte ik onlangs na een jaar de balans op wat ILOVEYOURBRAND mij brengt, wat het mij niet brengt en wat er beter kan. Om te leren. Een bewust moment, want na een jaar staat een bedrijf pas zoals je dat aanvankelijk voor ogen had. Gelukkig had ik net als bij StorytellingMatters een vliegende start. ILOVEYOURBRAND was namelijk direct booming. Deels door de naam, denk ik, want die blijft nu eenmaal lekker hangen, maar ook door de filosofie die erachter hangt: bezield ondernemen, vanuit liefde voor jezelf, je klant en je bedrijf.

Dat idee over liefde en de keuze het woord op te nemen in mijn bedrijfsnaam, is uiteraard niet voor niets geweest. Dat is bewust gekozen, omdat liefde de krachtigste emotie in ons leven is. Zo sterk, dat het mensen aantrekt. Klanten aantrekt. Vanuit dat idee bedacht ik daarom in 2000 een methode gebaseerd op de vier fases van verliefdheid, waarmee je ervoor zorgt dat klanten jou benaderen in plaats van andersom. Een methode die voor mijzelf zo succesvol bleek, dat ik het graag ook aan ZZP’ers wil leren. Na lange tijd voor grote merken te hebben gewerkt, wil ik namelijk ook voor hen van betekenis zijn en ondernemers helpen die een zetje in de rug nodig hebben.

En zo kwam het dat ik vorig jaar juni mijn ILOVEYOURBRAND-methode in de markt zette en mijn nieuwe bedrijf lanceerde. Een levensveranderende beslissing, kan ik wel zeggen. De lancering van ILYB1 was warm draaien. Heel gaaf, vooral ook omdat ik er twee vriendinnen aan overhield. Bij de lancering van ILYB2 had ik er daarna enorm veel zin in en de smaak goed te pakken. Het werd dan ook een toffe lancering, mede door een superleuke groep.

Ondanks het goede gevoel dat ik eraan over hield, moet ik terugkijkend bekennen dat ik hier een ‘steek heb laten vallen’. Want hoewel ik met iedereen onwijs goed contact had en met velen nog steeds heb (een aantal zijn ook doorgegaan naar ILYB the next level), ging het in de communicatie met één van de deelnemers niet goed. Het contact met Liesbeth Schipper werd gedurende ILYB2 namelijk steeds minder. Super vervelend, vooral omdat ik later begreep dat haar zoontje in het ziekenhuis lag, het niet goed ging met haar pup en ze een scheur in haar rugspier had. Ze vroeg me dan ook of ze mee mocht doen met ILYB3 omdat haar herstelperiode lang was en ze niet toekwam aan alle modules. Dat was uiteraard geen probleem, want dat doen wel meer deelnemers die door drukte niet alles kunnen volgen.

Ook bij ILYB3 was de sfeer door een leuke groep weer enorm goed, maar kwam Liesbeth helaas niet erg tot haar recht. Natuurlijk probeerde ik haar een beetje te porren om meer zichtbaar te zijn, maar je kunt nu eenmaal niets forceren en iedereen doet het op zijn of haar manier. Toen we vervolgens al een tijdje bezig waren met ILYB3 kreeg ik een bericht van Liesbeth met de vraag of ik mee wilde doen met haar paardenworkshop, want dat zou haar zeker helpen, zo vertelde ze. Vanuit een primaire reactie zei ik direct ‘ja’, want vanuit mijn betrokkenheid neem ik vaak deel aan events van mijn deelnemers. Niet écht doordacht in dit geval, want ondanks dat ik ‘ja’ zei wist ik dat ik doodsbang ben voor paarden.

Opgaand in de drukte van coachingsgesprekken en de lancering van events en programma’s in de periode daarna, vond ik dan ook genoeg afleiding om niet teveel over mijn toezegging en de angst die daarbij naar bovenkwam na te denken. Sterker nog, ik verdrukte het naar de achtergrond. Stom en niet goed, achteraf, vooral toen ik in alle drukte ook nog eens een paar apps van Liesbeth over het hoofd zag. Dat ze vervolgens een mail stuurde waarin ze aangaf toch wel teleurgesteld te zijn in mijn gebrek aan binding, begreep ik haar maar al te goed en ik beloofde haar zo spoedig mogelijk te bellen.

Dat het geen excuus is besef ik al te goed, maar door de enorme drukte kwam het echter ook daar niet van. Verschrikkelijk stom, en ik baal er dan ook enorm van. Ik probeer immers iedereen genoeg aandacht te geven en als daar dan iemand tussendoor glipt, voelt dat echt als een nederlaag. Zelfs als dat niet bewust gebeurt. Dat ik dan ook graag de klok terug zou draaien is een understatement. Ik baal hier namelijk echt van en het is wat dat betreft een les waar ik van leer. Een les ook die ik wil delen, alleen al om aan te geven dat niet alles met ondernemen altijd maar gaat zoals je het gepland hebt. Er gebeuren ook negatieve dingen en het is belangrijk om ook daar aandacht aan te geven, net zoals aan de mooie dingen. Daar wordt je een betere, sterkere ondernemer van. Ook ik!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top